Zdecydowałam się, aby założyć bloga, bo moja prawda jest równie ważna jak twoja prawda.
W momencie, gdy moja siostra żali się psycholog o tym jaka to jestem nie dobra, bo z nią aktualnie mieszkam, ja siedzę w pokoju oddalonym o 5m, myśląc o tym co tu napiszę.
Nie, to nie fair. Ja też mam swoją historię i ją tu umieszczę. Tu, wyślę w eter, aby nie tylko jej słowa szły w świat ale i moje.
Nie, nie jestem męcząca. Nie, nie jestem dziecinna. Kocham swoje wewnętrzne dziecko. Za to, jakie jest. Chociaż przez wiele lat nie miałam do niego dostępu.
Nie zamierzam go tracić tylko dlatego, że komuś "przeszkadza" że zadaję pytania. Będę je zadawać. Bo jestem człowiekiem, a nie wszechwiedzącym perfekcjonistą. Wiem, bo kiedyś chciałam takim być. Ale nie, już dłużej nie zamierzam próbować udawać kogoś kim nie jestem.
Każdemu jest trudno. Każdy ma problemy. I możemy mówić o swoich problemach, trudnościach nie raniąc innych. Ale nie jest to droga, którą większość wybiera. ..Ujmijmy to tak - ludzie niestety wolą widzieć i być zaślepionymi swoją wizją i nie zważać na innych. A to grzech przeciw naturze. Grzech przeciw światu i prawom w nim rządzącym. Wtedy jest się nie mądrym - ale - aroganckim. A odcięcie się od świata i sygnałów jakie od niego płyną to najgorsza rzecz jaką możecie sobie zrobić. Wiem coś o tym.
Okej, ktoś Ci w czymś przeszkadza - nie wiem - kroi nie tak, patrzy nie tak, uśmiecha się nie tak, marszczy czoło nie tak. Dopóki nie robi Ci krzywdy i nie narusza Twoich granic - cała sprawa ta nie jest w jego kwestii aby to zmieniać. Ty musisz się dowiedzieć, dlaczego i co dokładnie Ci nie pasuje. Być może że wynika to z Twoich wyobrażeń, nakładek czy innych przypuszczeń, które na tego człowieka nałożyłeś. "Na pewno chce dla mnie źle" "Na pewno sobie myśli jestem okropny" <- pozbądź się takich myśli. Cały świat chce dla Ciebie dobrze. A jeśli jest osoba która wobec Ciebie zachowuje się źle, chce dla Ciebie źle, i ma wobec Ciebie same złe myśli, usuń ją ze swojego życia. Odejdź, nie mówiąc nic, wiedząc że robisz dla siebie najlepiej. Nie musisz się nikomu tłumaczyć. Odpowiadasz tylko przed sobą co zrobisz ze swoim życiem.
Stwierdzanie że to ta osoba ma się zmienić to gwałt na wolności tej osoby (ale nie mówimy tu o sytuacji gdy jasno wyznaczamy granice takiej osobie). Jak się wyznacza swoje granice? (każdy może mieć inne) Komunikując je. Mówimy wprost. Kiedy *wstaw dowolne zachowanie*(robisz coś/mówisz coś) sprawia mi to przykrość. Kiedy *wstaw dowolne zachowanie* sprawia to, że czuję się źle. Ale nigdy ktoś nie jest odpowiedzialny za to jak się czujesz. Zwyczajnie nikt nie ma nad Tobą aż takiej władzy. Jedyną osobą która posiada taką władzę jesteś Ty sam. Gdy to zrozumiesz staniesz się wolny i polecisz przepięknie jak kolorowy ptak.
Owszem, nie masz kontroli nad emocjami, nie zrozum mnie źle. Emocje są, pojawiają się, przepływają, przepięknie informując nas co dookoła nas jest. Słuchaj ich, to Twoi przewodnicy. Tylko dobrze się wsłuchując w ich piękną melodię pochwycisz, gdzie kroczyć w swoim życiu. Co jest dla Ciebie dobre, a co złe. Gdzie są dobre wibracje, gdzie te mniej przyjemne. Postępując zgodnie z tym co mówi Twój wewnętrzny głos trafisz na koniec swojej drogi do najpiękniejszego miejsca jakie istnieje - obiecuję Ci to.
Będzie to miejsce, w którym będzie Ci dobrze, ale też miejsce, gdzie świat chciałby żebyś był. Tylko tyle: podążać za maleńkimi wskazówkami jakie niosą Ci Twoje emocje i świat dookoła Ciebie. Obserwuj uważnie. On już do Ciebie mówi. Ten cichutki głos, słyszysz?
W momencie, gdy moja siostra żali się psycholog o tym jaka to jestem nie dobra, bo z nią aktualnie mieszkam, ja siedzę w pokoju oddalonym o 5m, myśląc o tym co tu napiszę.
Nie, to nie fair. Ja też mam swoją historię i ją tu umieszczę. Tu, wyślę w eter, aby nie tylko jej słowa szły w świat ale i moje.
Nie, nie jestem męcząca. Nie, nie jestem dziecinna. Kocham swoje wewnętrzne dziecko. Za to, jakie jest. Chociaż przez wiele lat nie miałam do niego dostępu.
Nie zamierzam go tracić tylko dlatego, że komuś "przeszkadza" że zadaję pytania. Będę je zadawać. Bo jestem człowiekiem, a nie wszechwiedzącym perfekcjonistą. Wiem, bo kiedyś chciałam takim być. Ale nie, już dłużej nie zamierzam próbować udawać kogoś kim nie jestem.
Każdemu jest trudno. Każdy ma problemy. I możemy mówić o swoich problemach, trudnościach nie raniąc innych. Ale nie jest to droga, którą większość wybiera. ..Ujmijmy to tak - ludzie niestety wolą widzieć i być zaślepionymi swoją wizją i nie zważać na innych. A to grzech przeciw naturze. Grzech przeciw światu i prawom w nim rządzącym. Wtedy jest się nie mądrym - ale - aroganckim. A odcięcie się od świata i sygnałów jakie od niego płyną to najgorsza rzecz jaką możecie sobie zrobić. Wiem coś o tym.
Okej, ktoś Ci w czymś przeszkadza - nie wiem - kroi nie tak, patrzy nie tak, uśmiecha się nie tak, marszczy czoło nie tak. Dopóki nie robi Ci krzywdy i nie narusza Twoich granic - cała sprawa ta nie jest w jego kwestii aby to zmieniać. Ty musisz się dowiedzieć, dlaczego i co dokładnie Ci nie pasuje. Być może że wynika to z Twoich wyobrażeń, nakładek czy innych przypuszczeń, które na tego człowieka nałożyłeś. "Na pewno chce dla mnie źle" "Na pewno sobie myśli jestem okropny" <- pozbądź się takich myśli. Cały świat chce dla Ciebie dobrze. A jeśli jest osoba która wobec Ciebie zachowuje się źle, chce dla Ciebie źle, i ma wobec Ciebie same złe myśli, usuń ją ze swojego życia. Odejdź, nie mówiąc nic, wiedząc że robisz dla siebie najlepiej. Nie musisz się nikomu tłumaczyć. Odpowiadasz tylko przed sobą co zrobisz ze swoim życiem.
Stwierdzanie że to ta osoba ma się zmienić to gwałt na wolności tej osoby (ale nie mówimy tu o sytuacji gdy jasno wyznaczamy granice takiej osobie). Jak się wyznacza swoje granice? (każdy może mieć inne) Komunikując je. Mówimy wprost. Kiedy *wstaw dowolne zachowanie*(robisz coś/mówisz coś) sprawia mi to przykrość. Kiedy *wstaw dowolne zachowanie* sprawia to, że czuję się źle. Ale nigdy ktoś nie jest odpowiedzialny za to jak się czujesz. Zwyczajnie nikt nie ma nad Tobą aż takiej władzy. Jedyną osobą która posiada taką władzę jesteś Ty sam. Gdy to zrozumiesz staniesz się wolny i polecisz przepięknie jak kolorowy ptak.
Owszem, nie masz kontroli nad emocjami, nie zrozum mnie źle. Emocje są, pojawiają się, przepływają, przepięknie informując nas co dookoła nas jest. Słuchaj ich, to Twoi przewodnicy. Tylko dobrze się wsłuchując w ich piękną melodię pochwycisz, gdzie kroczyć w swoim życiu. Co jest dla Ciebie dobre, a co złe. Gdzie są dobre wibracje, gdzie te mniej przyjemne. Postępując zgodnie z tym co mówi Twój wewnętrzny głos trafisz na koniec swojej drogi do najpiękniejszego miejsca jakie istnieje - obiecuję Ci to.
Będzie to miejsce, w którym będzie Ci dobrze, ale też miejsce, gdzie świat chciałby żebyś był. Tylko tyle: podążać za maleńkimi wskazówkami jakie niosą Ci Twoje emocje i świat dookoła Ciebie. Obserwuj uważnie. On już do Ciebie mówi. Ten cichutki głos, słyszysz?
Komentarze
Prześlij komentarz